Derler ki bazı sırlar, insanlarla birlikte toprağa gömülür… Ama bazıları, yıllar geçse de peşini bırakmaz.

Hafize Nine, Mahallede herkesin saygı duyduğu, kendi hâlinde yaşayan bir kadındı. Hayatı boyunca türlü sıkıntılar çekmiş, kimseye kötülüğü dokunmamıştı. Fakat onun hayatında kimsenin anlam veremediği tuhaf olaylar yaşanırdı.

Anlatılanlara göre, Hafize Nine’nin başına ne zaman güzel bir şey gelse, ardından mutlaka bir felaket gelirdi. Bir türlü huzurlu bir ömür sürememişti. Yaşadığı talihsizlikler öyle artmıştı ki bazı geceler evinden anlaşılmaz sesler geldiğini söyleyenler bile vardı.

Yine de Hafize Nine kimseye dert yanmazdı. Yıllarca bu dünyada kendi sessiz mücadelesini verdi.

Derken bir gün, ömrünün sonuna geldi. İnsanlar onu dualarla son yolculuğuna uğurladı. Yakınları onun adına bir hayrat yaptırmaya karar verdi.

Çeşme tamamlandığında herkes suyun akmasını bekliyordu.

Fakat akmadı.

İlk başta kimse endişelenmedi. Kaynak kontrol edildi, borular yenilendi, ustalar defalarca uğraştı. Sonuç değişmedi. Üstelik yakındaki kaynaklarda su bulunmasına rağmen bu çeşmeye bir türlü su gelmiyordu.

Zamanla ürpertici bir söylenti yayıldı: Hafize Nine’nin hayatı boyunca yaşadığı talihsizlikler, sanki onunla birlikte sona ermemişti.

Bir gece çeşmenin yakınından geçen biri, karanlığın içinden gelen üç sert vuruş duydu. Ses, taşların altından geliyordu. Eğilip baktığında hiçbir şey göremedi. Ancak tam uzaklaşırken arkasından bir fısıltı işitti:

“Daha bitmedi…”

Ertesi gün bu olay yayıldı. O günden sonra kimse gece vakti çeşmenin yakınından geçmek istemedi.

Bugün hâlâ çeşmeden su akmıyor.

Ve kimse, bütün uğraşlara rağmen suyun neden gelmediğini açıklayamıyor.

Peki, Hafize Nine’nin hayatı boyunca yakasını bırakmayan o karanlık sır, gerçekten onunla birlikte toprağa mı verildi?