Dün gece Denizli'de eski bir ses kayıt cihazı bulundu. Cihazın hafızasında yalnızca 119 saniyelik bir kayıt vardı.

Kaydın ilk 87 saniyesinde hiçbir ses duyulmuyordu.

88. saniyede metalik bir gürültü, ardından kısa bir sessizlik...

Son saniyelerde ise kimliği bilinmeyen birinin sesi duyuldu:

“Beni bulmak için bir adres aramayın. Aradığınız şeyin kendine ait bir adresi yok.

Üzerinde bir kimlik taşır ama kimseye ait değildir.

Bazen kalabalığın ortasında tek başına kalır. Bazen de etrafı insanlarla çevrilidir.

Bir tarafında zamanın önemi vardır, diğer tarafında ise rakamların.”

Kayıt burada sona eriyordu.

Ancak cihazın arka kapağına kazınmış üç kelime daha vardı:

“İsim. Numara. Bekleyiş.”